De ecologische impact van mijnbouw is samen te vatten als volgt :
|
De huidige technologie van goud- en zilverwinning maakt gebruik van cyanide om het goud van de waardeloze ertsen te scheiden. Cyanide is een zeer giftige stof, de dodelijke dosis voor de mens bedraagt 50-200 mg. Op lange termijn vormen de zware metalen echter het grootste probleem van mining. Cyanide breekt relatief snel af, maar zware metalen blijven eeuwig in het milieu.
.jpg)
Zure drainage is een ernstig probleem bij veel metaalmijnen, omdat metalen zoals goud, koper, zilver en molybdeen dikwijls samen voorkomen met sulfides. Wanneer zure drainage niet gecontroleerd wordt, sijpelt het door naar oppervlakte- en grondwater. Het zure water en de zware metalen zijn dodelijk voor vissen, dieren en planten en kan voor onbepaalde tijd na de sluiting van een mijn nog schade toebrengen aan het leefmilieu. Zo zijn vandaag zwaar vervuilde plaatsen in Europa het gevolg van mijnbouw van de Romeinen.
Het traditionele beeld van mijnbouw, kompels die diep onder de grond ertsen uithouwen, klopt niet meer. In de moderne dagbouw graven bulldozers de rotsen uit in enorme open groeves.
De impact van mijnbouw op het milieu is niet alleen problematisch voor ecosystemen. Vervuilde grond en gebrek aan zuiver water maken landbouw onmogelijk. Mensen met gezondheidsproblemen kunnen niet zo lang en zo hard meer werken, wat leidt tot inkomensverlies en in de plaats van armoede te bestrijden kan mijnbouw de armoede dus juist doen toenemen.