Vrijdag, 5 maart 2010, zijn we met enkele mensen van CooperAcción en een delegatie Zweden van de Zweedse organisatie Diakonia op veldtocht geweest naar La Oroya. Een verslag daarover volgt in de komende dagen, in't kort en in't lang. Dit tussendoortje wil ik jullie alvast niet onthouden: het recht op weg en de mijnbouw.

Op de weg naar La Oroya passeerden we verscheidene verkeersborden met het opschrift '(este es el) limite del derecho de via'. Ik had nog nooit van zo'n bord gehoord en begreep ook niet goed wat het betekende. Manuel van CooperAcción wist me meer te vertellen: het einde op het 'recht op weg' is een aanduiding dat dit het einde is van privé-domein. Concreet vertaald: tussen twee zulke borden (het was me echter niet duidelijk welke borden het begin en welke het einde van zo'n terrein aanduidden) rijd je op het privé-terrein van mijnbouwbedrijven die de concessie over dat stuk grond hebben. De nationale wegcode is niet van kracht op deze stukken rijbaan en eigenlijk is het bij gratie van de mijnbouwbedrijven dat je de weg nog kan gebruiken. En zo zie je maar wat mijnbouwconcessies kunnen betekenen...