Ik kan niet slapen, ik probeer de gebeurtenissen van de vorige dag te plaatsen. Het bezoek van de 5 ingenieurs die hier, aan de andere kant van de rivier gevangen worden gehouden, spookt door mijn hoofd. Ik zie hun bange vragende ogen, wat doen wij hier? Waarom zitten we opgesloten in dit klaslokaal in het midden van de jungle?

 

Helemaal uit Lima waren ze gekomen om een kostenraming te maken voor enkel bruggen die vernieuwing nodig hadden. Ze beweerden niets van de protestacties te weten die nu al meer dan een maand gaande zijn in het gehele Amazonegebied. De confrontatie met enkel honderden vastberaden Awajun, die beschilderd met oorlogskleuren en bewapend met speren, bezit namen van hun vrijheid, tergde de verbeelding. Ze werden ervan verdacht spionnen te zijn van de Peruaanse overheid, een onderzoek werd ingesteld. Lima en de provincie Amazonas het zijn andere werelden, andere realiteiten.

 

Het vredevolle protest begint hoe langer hoe meer op een oorlog te lijken. Met een oorlogsverklaring vanuit de Peruviaanse overheid, die op zaterdag 9 mei de provincies in het Amazonegebied in fase van alarm verklaarde. Deze maatregel werd afgekondigd voor het verzekeren van de continuïteit van de multinationale bedrijven en geeft de overheid de bevoegdheid geweld te gebruiken. In Lima gaat de dialoog moeizaam verder, hoewel er af en toe woorden van hoop vallen is er na 40 dagen protest geen enkele progressie.

 

Uit de duisternis doemen de twee inheemse leiders die ons vergezellen op. We moeten verder!

 

We rijden dieper de jungle in, naar Imasa, waar een 2000 indianen zich verzameld hebben aan “station 6” van Petroperú. We worden uitgebreid verwelkomd. De spanning stijgt wanneer een helikopter poolshoogte komt nemen van de situatie. “Neem een foto! neem een foto!… Deze helikopter is hier gisteren nog enkele militairen komen afzetten om hun troepen te versterken in het militaire kamp enkele honderden meters hiervandaan.” De verlatenheid van het “station 6” waar de oliepompen stil liggen, staat in schril contrast met de bedrijvigheid van de inheemse bevolking ernaast.

 

In Imasa ontmoeten we ook enkele Awajun die vorige week Zondag de brug Corral Quemada hebben bezet in de provincie Jaén. Dit is een brug die een belangrijke toegangspoort vormt tussen de kust en het Amazonegebied. Na 8uur blokkade werden ze met geweld van de brug verdreven. Traangas, slagen en rubberkogels zorgden voor verschillende gewonden en een persoon - Hernandez Wisum Jankug - is nog steeds vermist, er wordt gevreesd voor zijn leven.

“Naast het afnemen van onze DNI´s, rugzakken, voedsel, gsm´s, geld, het mishandelen en slagen van verschillende protestanten hebben ze ook onze Peruviaanse vlag afgenomen en verbrand. Waar is hun patriottisme? Dit is symbolisch daad die zegt dat ze ons Awajun en Wampis niet beschouwen als deel van Peru”

‘Zebelio Kayap Jempekit’

Elke dag komen meer mensen aangestroomd. Soms dagen zijn ze onderweg geweest vanuit het hartje van het regenwoud om hun land te verdedigen. Vanuit hun basis in Imasa worden verdere strategieën besproken en acties gepland. In een grote cirkel luisterde de menigte gespannen naar de meest recente informatie die hen wordt medegedeeld. De sfeer is gespannen, de vastberadenheid groot. Hier is geen nieuws slecht nieuws. Elke dialoog die tot niets uitdraait leidt tot een langer protest, langer slapen onder een plastieken zeil met beperkte toegang tot voedsel en vooral langer gescheiden zijn van huis, vrouw en kinderen.

 

Ondanks de moeilijke omstandigheden is het enthousiasme groot en de sfeer positief. Ook wij worden beschilderd en we worden uitgenodigd tot het drinken van Masato. Ondanks de aanmoedigende ogen van 100den Awajun met speren in de hand, moest ik moeite doen om het lauw - warme bittere vocht binnen te krijgen. Het productieproces werd me gelukkig pas later uitgelegd. Masato wordt gemaakt van yuka (wortel die een beetje doet denken aan een aardappel). De vrouwen kauwen deze wortel grondig en spuwen de gekauwde massa in een ton. Het speeksel zorgt voor de fermentatie van dit - waarom heb ik het ooit opgedronken!?! - alcoholische drankje.

 

Na een warm afscheid vatten we de terugtocht aan.

Aangekomen aan de eerste wegblokkade vernamen we dat er nog een persoon was gevangen genomen. Het gaat om de agent - Fidel Castañeda Mendosa - die op de terugweg was naar ‘station 6’ van Petroperú na het afleggen van een examen. Hij werd mee opgesloten bij de 5 ingenieurs. Ook werd de volgende verklaring afgelegd:

“Gisteren werden 9 wagens van de politie tegengehouden aan de eerste wegblokkade. Ze keerde op hun sporen terug. De komende dagen wordt daarom het leger verwacht. Voorbereidingen worden getroffen en verdere blokkades in stelling gezet. Ik weet niet of jullie gaan doorkunnen.”

Iets verderop werden deze woorden verduidelijkt. Een legertje Awajun was een geul in de weg aan het graven. Deze geplande geul van enkele meters breed moest de doorgang van de militairen blokkeren. We waren nog op tijd. De uitgegraven meter werd overbrugd door twee stevige balken en daar gingen we.