Eén jaar na de meest gewelddadige confrontatie uit de recente Peruaanse geschiedenis, kwamen honderden mensen samen in Bagua tijdens een tweedaagse herdenkingsplechtigheid voor de vierendertig slachtoffers. Op het programma stonden een forum, een avondwake, artistieke tussendoortjes en vooral: toespraken. Demagogie en propaganda overschaduwden wat in de eerste plaats een hommage aan de slachtoffers moest worden, maar tussen de lijnen lazen we ook sprankeltjes hoop.
Op initiatief van CATAPA's Peruaanse partner VIMA en het Forum Solidaridad Perú werd afgelopen vrijdag in Jaén het Netwerk Tukuy Ricuy opgericht. Het netwerk heeft als doelstellingen het kritisch opvolgen van en informeren over de megaprojecten die in Noord-Peru worden uitgevoerd in het kader van IIRSA, het Initiatief voor de Regionale Integratie van Infrastructuur in Zuid-Amerika.
Het Fraser Institute, één van de voornaamste Canadese denktanken, publiceerde de resultaten van haar jaarlijkse bevraging van de machtigen uit het mijnbouwwereldje. In de enquête wordt gepeild naar welke volgens ondernemers de meest aantrekkelijke landen zijn om in te investeren en waarom.
In het rijtje media die aan journalistiek doen met een hart voor het volk, neemt Radio La Voz uit Bagua een bijzondere plaats in. Sinds de regering-García de licentie van de radio introk na haar kritische berichtgeving vorig jaar in juni over de baguazo, het bloedige treffen tussen inheemsen uit de Peruaanse noordelijke Amazone en het leger waarbij meer dan dertig doden vielen, heeft het familiale collectief het hoofd niet laten hangen. Onlangs werd La Voz door de Britse kwaliteitskrant The Guardian beloond met een Index on Censorship Freedom of Expression Award, tot grote eer en verrassing van het sympathieke Noord-Peruaanse radiostation. Reden genoeg om in Bagua Grande te gaan praten met Carlos Flores Borja, stamvader en directeur.
Je betaalt 50 centiem taks, wanneer je vanuit Jaén de bergen in wil. De Ronda Campesina houdt wacht met geweer aan de grenspost. Achter de slagboom zijn boeren baas.
Ze heten Carmen Francis Mejía (Guatemala), Maria Estefana Sian (Guatemala), Lina Solano (Ecuador), Elizabeth Cunya Novillo (Peru) en Martha García (Guatemala). Donderdagavond brachten deze vijf vrouwen moedige en soms heel intieme getuigenissen over hun ervaringen met de mijnbouwprojecten van grote multinationals in hun landen. “Indrukwekkend hier in Brussel, die mooie, grote gebouwen. Maar al het moois waarmee bedrijven pronken in jullie straten, heeft een minder fraaie kant in onze landen."